26 Ekim 2010 Salı

...ekseni sen dünyanın...

yanımda ol istedim bir an... yağan yağmura aldırış etmeden çıplak ayaklarla sıralayalım adımlarımızı... sessizlik olsun... yağmur damlası çınlatsın kulağımızı... elin ellerimde sıkıca duruyor olsun... toprak kokusunu algılayalım sadece...ya da tüm dünya dursun nefes alışın olsun beni boğan... kafamızda tek bir soru işareti olmasa ,kurcalamaya yer bulan... adımızı dahi unutsak... toprak kokusu , yağmur fısıltısı , sen , ellerimiz ve ben... hepsi kocaman , aptalca ve imkansız bir çaresiz hayali işte... sen ve gelmek ; ben ve kaybolmak gözlerinde delice... hayalinle yaşamaya alıştırdım aslında kendimi... yalancı el buldum sen diye saracak ... yalancı dokunuşlara teslim ettim tenimi...sadece iki şeydi sahtesiyle anımsanmayan... kimsenin baktığı gibi bakmayan gözlerin , kimsenin sevmediği gibi seven yüreğin... onlar istedi ben geri çektim kendimi ... avuçlarıma koydular kalplerini ben yere fırlattım hepsini...adımı her anışlarında ben senin adınla karşılk verdim ... olsun da istedim ... senden kurtulup bir başka sevdaya teslim olmak... BECEREMEDİM... günlerimi , aylarımı , nefes alıp verdiğim tüm anlarımı sana adamaktan vazgeçemedim... en soğukta yandım , güneş altında dondum... adın adımla yanyana gelmedikçe ben mahfoldum... yazılar yazdım sana dair... yer yer ağladım... alkol denen şeyle tanışıp kısa zamanda dost oldum onunla... sabah saatlerine kadar konuştuk... ben dert yandım o yaktı iliklerimi... tüm bunlar iyi geldi aslında... ben sadece seni istedim... her gittiğim filmi omzuna yatarak izlediğimi düşledim sinemanın yalnız , tek kişilik koltuğunda... ne filmden zevk aldım ne mısırın tadı damakta kalıcıydı... sanırım en büyük sorun senin yok olmandaydı... biliyorum , anlıyorum... canımı canımdan alsa da bu gerçek mecbur katlanıyorum... SEN ARTIK YOKSUN !... Bu kainat bizi yanyana anamayacak belki de , bir daha ikimizin kokusu birleşip yükselemeyecek gökyüzüne ... ama olsun ... ben küçük kahramanlar yaratacağım hikayelerimde... birine senin adını vereceğim birine kendi adımı... saçma da olsa bununla öğreneceğim mutluluğu... yokluğuna teslim olup , hayalinle içip kadehlere umar bağlamayı...ben senden gelecek coşkuyu kabullendiğim kadar acıyı da aldım içime ... dünya seninle olduğu haliyle dönse de dönmese de benim dünyamın ekseni hep senin çevrende...............

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder